|
هر کس آنچنان میمیرد که زندگی می کند. در این شهر صدای پای مردمی است که همچنان که تو را می بوسند ، طناب دار تو را می بافند ، مردمی که صادقانه دروغ می گویند . درباره وبلاگ  و چشمانت رازِ آتش است. و عشقت پیروزیِ آدمیست هنگامی که به جنگِ تقدیر میشتابد. و آغوشت اندک جایی برای زیستن اندک جایی برای مردن و گریزِ از شهر که با هزار انگشت به وقاحت پاکیِ آسمان را متهم میکند. مدیر وبلاگ : جواد مطالب اخیر آرشیو وبلاگ پیوندهای روزانه نویسندگان آمار وبلاگ
بی تو یک زورق شکسته چشمهای بی رمق ، تار ، خسته بی تو تشنه ، در کویر مردن بی تو درهای امید ، همواره بسته ******** با تو ، بودن در دریای نور با تو ، بودن در اوج غرور سر به سر شور و سرور زندگی غرق حضور زهرا پویا منش نوع مطلب : برچسب ها : چهارشنبه 6 اردیبهشت 1391 :: نویسنده : جواد
ای سروده ی باد و باران ای رازدار قفس تنهایی با سکوتی تلخ و پنجره ای بسته و دلی شکسته دلی غریبه با دنیا با تو می گویم رازِ باران را گاهی باد می وزد هوا ابری و بارانی می شود و من دلتنگِ قدم زدن زیر باران ... گاهی باد ابرها را کنار می زند و حرارتِ چشمهای دخترِ خورشید را نمایان می کند با تو می گویم ای شاعرِ نابِ لحظات دلتنگی خسته ام از این قفس از باید و نباید های زمین دلتنگِ پروزام پروازی به بی نهایتِ نور زهرا پویا منش نوع مطلب : برچسب ها : دوشنبه 21 فروردین 1391 :: نویسنده : جواد
 می شنوی صدای طوفان را صدای باران چک چک از زیر سقف ایوان صدای بودن ...... می شنوی صدای بارش احساس غرش آسمان صدای پای بهار ...... صدا ، صدای باران صدای بودن تو در عطر گل یاس و بابونه صدای ترنم هستی در کنار عطر نسیم .... صدا ... صدای زندگی است ... نه چرخیدن در ، روی پاشنه تنهایی .... زهرا پویامنش نوع مطلب : برچسب ها :  می دانم ثانیه ها کم است و دیرگاهی است تو را ندیده ام می دانم دستهای گرم نوازشگر تو سالهاست در انتظار دستی مهربان روزگار می گذراند بعد از رفتن زمستان دلتنگ خواهی شد دلتنگ سپیدی و آرامش برف دلتنگ برف ...... زهرا پویامنش نوع مطلب : برچسب ها : رویای با تو بودن را نمی توان نوشت نمی توان گفت و حتی نمیتوا ن سرود با تو بودن قصه شیرینی است به وسعت تلخی تنهایی و داشتن تو فانوسی به روشنایی هرچه تاریکی در نداشتن و ...... و من .. همچون غربت زده ای در آغوش بی کران دریای بی کسی به انتظار ساحل نگاهت می نشینم و می مانم تا ابد تا وقتی که شبنم زلال احساست زنگار غم را از وجودم بشوید بانوی دریای من ..... کاش قلب وسعت می گرفت شمع با پروانه الفت می گرفت کاش توی جاده های زندگی خنده هم از گریه سبقت می گرفت نوع مطلب : برچسب ها : اگر واقعا عشق را یافتی ؛ به او پرواز یاد بده و رهایش کن اگر خودش ماندن را انتخاب کرد ، به این معنا است که عشق واقعی تو همان است نوع مطلب : برچسب ها : زندگی واژه ای است که پاک نمیشود ونمی توان ان رازندگی نوشت برای همین می گویند کاش زندگی چاپ دوم داشت تا بتوان غلط های انرا پاک کرد این رابدان که زندگی مانند کاغذ سفیدی است که با اعمال ما سیاه ومملوئ از خط خط های ما نوع مطلب : برچسب ها : جمعه 13 آبان 1390 :: نویسنده : جواد
باغ باران خورده مینوشید نور لرزشی در سبزه های تر دوید او به باغ آمد ، درونش تابناک سایه اش در زیر و بمها ناپدید شاخه خم میشد به راهش مست بار او فراتر از جهان برگ و بر باغ ، سرشار از تراوش های سبز او ، درونش سبزتر ، سرشارتر در سر راهش درختی جان گرفت میوه اش همزاد همرنگ هراس پرتویی افتاد در پنهان او : دیده بود آن را به خوابی ناشناس در جنون چیدن از خود دور شد دست او لرزید ، ترسید از درخت شور چیدن ترس را از ریشه کند دست آمد ، میوه را چید از درخت نوع مطلب : برچسب ها : بی تو من ماندم و خیابان ها زیر رگبار تلخ باران ها روحی آواره،سایه ای شبگرد درسکوت سرد میدان ها جز من و چند پاسبان و دو سگ هیچ کس نیست در خیابان ها می روم بی تو خسته و دلتنگ کوچه ها تنگ،مثل دالان ها با خودم حرف می زنم آام مثل دیوانه ها،پریشان ها من که از موج اول ای دریا آمدم تا میان توفان ها زیر باران هنوز یادم هست چه شد آن وعده ها و پیمان ها بی تو اما بهار من گم شد بس که تکرار شد زمستان ها قصه انجماد روح من است قصه برف و باد و دندان ها مرگ باور،حکایتی تلخ است مثل مرگ امید انسان ها عاشقان بی ستاره می میرند گرچه باور نمی کنند آن ها می روم ب تو خسته تر از پیش تنگ تر می شود دالان ها من و زندانی از نهایت شب پای دیوار ها،نگهبان ها سایه هایی که خواب و بیدارند زیر سقف کنار دکان ها زندگی مرگ،زندگی... شاید و به لب نمی رسد جان ها می رسم خسته،ساعت سه صبح به اتاقی شبیه زندان ها تا بخوابد دو چشم من امشب بسته درها به روی امکان ها تا سحر با من و تو همسفرند قرص ها پا به پای لیوان ها تا کجا سوختن در آتش عشق پس کجایید،نا مسلمان ها! نوع مطلب : برچسب ها : یکشنبه 17 مهر 1390 :: نویسنده : جواد
 کودک زمزمه کرد: خدایا با من حرف بزن. و یک چکاوک در مرغزار نغمه سر داد. کودک نشنید. او فریاد کشید: خدایا! با من حرف بزن صدای رعد و برق آمد. اما کودک گوش نکرد. او به دور و برش نگاه کرد و گفت خدایا! بگذار تو را ببینم ستاره ای درخشید. اما کودک ندید. او فریاد کشید خدایا! معجزه کن نوزادی چشم به جهان گشود. اما کودک نفهمید. او از سر ناامیدی گریه سر داد و گفت: خدایا به من دست بزن. بگذار بدانم کجایی. خدا پایین آمد و بر سر کودک دست کشید. اما کودک دنبال یک پروانه کرد. او هیچ درنیافت و از آنجا دور شد نوع مطلب : برچسب ها : چهارشنبه 9 شهریور 1390 :: نویسنده : جواد
 ای عشق، شكسته ایم، مشكن ما را اینگونه به خاك ره میفكن ما را ما در تو به چشم دوستی می بینیم ای دوست مبین به چشم دشمن ما را نوع مطلب : برچسب ها : پنجشنبه 27 مرداد 1390 :: نویسنده : جواد
 ای نمیدانم ! هر چه هستی باش ! اما کاش .... نه ؛ جز اینم آرزویی نیست هر چه هستی باش ! اما باش ! نوع مطلب : برچسب ها :  وقتی کسی را دوست داری ، گفتن آسان تر است شنیدن آسان تر است بازی کردن آسان تر است کار کردن آسان تر است و وقتی که تو را دوست دارد ، خندیدن آسان تر است . و آگر تنهای تنها باشی به مرگ فکر کردن از همه چیز آسان تر . نوع مطلب : برچسب ها : |
||
 |
ddd